Handelingsplan

Morgen staat er een vergadering over onze kleine man op het programma...
Veel heeft hij nog niet bewezen in dit leven
wat neen hij zit nog niet..
En stappen dus helemaal al niet...
Nee hij glimlacht niet gericht naar bekende , laat staan onbekende
Hij volgt geen vallende voorwerpen...
En toch zijn er 12 pagina's neer gepend...
12 vellen vol woorden die m'n zoons bestaan omvatten...

Toch lijkt het me op een ander kind te gaan..
spastische quadriplegie, perifeer hypertoon, centraal hypotoom, vulgus aan z'n enkel...
Dure woorden omkleden zijn lijf,
dat in werkelijkheid toch bitter weinig voorstelt...

Hij wordt opgevolgd onze jongen,
jaarlijks oftalmologische controle gewenst
of ta me wat?
Hoofdschuddend vraag ik me af of dit allemaal over onze Nand gaat..

Zo schoon als hij in zijn eenvoud is,
zo monsterlijk lijkt het leven van dit kind in dit verslag
ondanks de zoete verbloemende taal waarin alles omlijst is...

Sta-plank nachtmerries komen dichterbij,
slik video's schuilen achter het hoekje

Weer eens wordt onze machteloosheid schrijnend duidelijk...
woorden op ons kind kleven voelt als een grote aanval op Nand's zijn

Na de verslagen vijf maal herlezen te hebben (vergezeld met de nodige porto),
berg ik ze op..
zo klaar als 't lukt om naar de vergadering te gaan.
Want ik ben ook wel blij dat ik met z'n interdisciplinair team op pad mag gaan.

En mijn taak morgen is geen pagina's omvattende verslag.
maar nagaan of ze mijn zoon zien doorheen de handicap...